Als u wilt dat iets waarde bewaart, dan zoekt u stabiliteit en een gevoel van zekerheid. We weten ondertussen uit de analyse van "Het Probleem" dat geld, papier en elke belegging via tussenpersonen enorme risico’s met zich meedragen. Waar is de waarborg? Wat schiet er nog over van de garanties?
Laten we eerlijk zijn: ook waarde opslaan in aluminium draagt risico’s met zich mee. Ik ga die risico's hier voor u polijsten, in opbouwende volgorde van belang. Het allergrootste risico is tijd, gevolgd door de werkelijke vraag.
Stel dat aluminium over 3, 5 of 7 jaar minder waard is dan vandaag. Hoe zou dat kunnen gebeuren? Om dat scenario werkelijkheid te laten worden, moet er aan een reeks zeer specifieke voorwaarden worden voldaan. Ik geef u de stellingen; het is aan u om deze in vraag te stellen en de probabiliteit te analyseren.
Zien we een terugkeer naar open handel zonder embargo’s? Dat zou betekenen dat onze Europese leiders de hand schudden met het Kremlin en de oorlog stoppen. Rusland is een van de grootste bezitters van bauxiet (de basis voor aluminium) en was ooit onze bron voor goedkoop aardgas. Gelooft u dat deze bron op korte termijn wordt hersteld, of juist verder wordt afgesloten?
Door de stijgende energieprijzen verlaten smelters Europa. We worden afhankelijk van China, dat momenteel agressief Europees aluminiumschroot opkoopt. De EU trekt aan de alarmbel. Gaan we onze machtspositie terugwinnen, of worden we volledig afhankelijk van machten die zonder verpinken de prijs kunnen en zullen opdrijven?
Voor de groene transitie hebben we onze energieproductie weersafhankelijk gemaakt. Kernenergie en fossiele brandstoffen werden in het verdomhoekje gestoken. De miljarden die hierin verdwenen zijn hebben de verwachtingen niet ingelost. Zal de energieprijs zakken in de volgende 3, 5 of 7 jaar, terwijl we opnieuw moeten investeren in kernenergie (wat decennia duurt) of afhankelijk blijven van andere werelddelen?
Is onze industrie bestand tegen de schokken die op ons afkomen: hypervolatiliteit, stagflatie en veranderend consumentengedrag? Gaan Europese bedrijven overleven in deze economie zonder een fundamentele verschuiving in kapitaalbescherming?
Stel dat de geopolitieke vrede terugkeert en de energieprijzen dalen. Gaat de ECB dan een mea culpa slaan? Gaan ze eindelijk transparant worden in hun acties en stoppen met het creëren van digitale nullen achter onze geldvoorraad? Gaan ze drastisch snoeien in overheidsuitgaven om bestaande schulden af te lossen vooraleer nieuwe aan te gaan? Of gaan we verder met het "vooruitschoppen van de problemen" (kicking the can down the road)?
Na maanden van voorbereiden werd de akte van mijn bedrijf, Motra Trading, op woensdag 25 februari 2026 officieel bij de notaris neergelegd. Op vrijdag 27 februari kreeg ik mijn btw-nummer. Die namiddag dacht ik nog dat het in het begin enkel voor de pioniers zou zijn en dat ik geduldig moest zijn om kopers te vinden.
De volgende ochtend, zaterdag 28 februari, opende ik mijn nieuws-app. De koppen over wat er in Iran is gestart, lieten geen ruimte voor twijfel. Elk mens met eigen verstand wist onmiddellijk: de Straat van Hormuz gaat voor lange tijd gesloten zijn. De gevolgen voor Europa zullen drastisch zijn.
Ik was hierop voorzien, maar ik had niet gedacht dat het zo snel zou gaan. Ondertussen voelen we de rimpelingen van de schokgolven hier aan de kust aankomen. We zullen zelf moeten nadenken over onze eigen toekomst — en ernaar handelen.
Stel dat aan al deze voorwaarden wordt voldaan en het systeem zich miraculeus herstelt. Bestaat de kans dan dat binnen 5 jaar een brood minder zal kosten dan vandaag? Dat uw aluminium in een mindere waarde zal worden uitgedrukt?
Hoe groot u die kans inschat, is een analyse die u zelf moet maken.
Hoe het werkt: stap voor stap
